Categorieën
Social Media

Als je durft

Deze week stroomde mijn facebooktijdlijn vol met het volgende bericht:
“Absoluut dat ik het durf!!!!
Jullie vragen zich af waarom sommige homoseksuelen zich verstoppen en slecht leven? Simpelweg omdat mensen ze veroordelen voor hun geaardheid zonder ze echt te kennen… leef en laat leven!!! Wat verandert het aan uw leven als 2 vrouwen of 2 mannen van elkaar houden?? NIKS!!!
Als je akkoord bent kopieer en plak … Eens kijken wie er ook durft.”

Zoals de meeste oproepjes op facebook heb ik ook deze niet gedeeld. Ik ben voor acceptatie van homo’s, tegen kindermishandeling, tegen het martelen van dieren en ik vind dat mensen met een handicap alle kansen verdienen die een ander ook krijgt. Moet ik ik me daar duidelijk over uitspreken op Facebook? Ik weet het niet. Ik neem aan dat ik dat in mijn doen en laten al voldoende uitdraag, en dat het geen zin heeft om te preken voor eigen parochie. Liever ga ik de discussie aan met mensen die er een andere mening op na houden.

Het zou enorm schelen als die hun mening ook zouden publiceren op Facebook. Dus mogen homo’s van jou niet zoenen op straat? Sla je de hond van de buren? Pest je kinderen met het syndroom van Down? Laat het zien op je tijdlijn. Als je durft.

Categorieën
Minimalisme

Wat is minimalisme?

Toen ik geïnteresseerd raakte in minimalisme, werd ik lid van een facebookpagina over minimaliseren. Zo werd ik dagelijks op mijn tijdlijn geconfronteerd met berichtjes over minimaliseren. Heel inspirerend. Wat ik alleen zo jammer vind, is dat steeds meer gevorderde minimalisten in de comments klagen over de ontspul-avonturen van de beginners. “Want minimalisme is zoveel meer”.

Dat is natuurlijk ook zo, maar je moet ergens beginnen. Ik word altijd een beetje iebel van die mensen die zo graag willen demonstreren dat ze strenger in de leer zijn dan een ander. Als jij al je meubels wegdoet en slaapt op een kleedje van biologisch geteeld bamboe: prima. Als je daarover schrijft om je ervaring te delen en anderen te inspireren: geweldig! Ik wil er alles over lezen. Maar als je jouw standpunt gebruikt om mensen het gevoel te geven dat ze er niet bij horen, dan begrijp ik niet zo goed waar je mee bezig bent. Wees een voorbeeld van hoe het ook kan, niet een voorbeeld van wat voor kreng je wordt als je minimaliseert op fatsoenlijke omgangsvormen.

Ik zie minimalisme namelijk als een proces dat voor iedereen anders verloopt en in een ander resultaat eindigt. Het is een weg naar bewuster leven dat begint met opruimen. Door het wegdoen van overbodige spullen ga je vanzelf bewuster consumeren. Letten op duurzaamheid en dierenleed. Verspilling vermijden. En uiteindelijk ook nadenken over je doelen in het leven.

Als geld, status en spullen steeds onbelangrijker worden, wat doet er dan wel toe? Is het nog wel zinnig om zoveel tijd aan werk te besteden? Of zoveel geld aan een huis dat je maar voor de helft gebruikt? Het kan een hele lange reis zijn, want ik ben na een paar jaar ook nog lang lang niet bij de essentie. Maar ik heb geen haast, het is een mooie trip.

Ben jij al ultra minimalistisch? JP wel!

Categorieën
Recepten

Surinaamse roti

rotiToen ik naar Almere verhuisde, verbaasde ik me over de hoeveelheid bezorgdiensten. In het stadje waar ik vandaan kom, kon je alleen pizza’s en spare ribs laten bezorgen. Maar in Almere brengen jongens op scooters eten uit elke keuken van de wereld aan je deur. Bijzonder blij waren we met de mogelijkheid om roti te laten bezorgen. Het duurde wel een Surinaams kwartiertje – twee uur bezorgtijd was eerder regel dan uitzondering – maar ach, dat neem je dan voor lief.

Vervelender vonden we dat de receptuur nogal eens wisselde. Als verwende gewoontedieren willen we natuurlijk wel graag precies op ons bord krijgen wat we verwachten. Toen besloot ik om zelf eens een paar recepten uit te proberen. En wat ons nu het beste bevalt, is onderstaand recept. De rotiplaten (pannenkoeken) koop ik bij de toko. Die van de supermarkt zijn niet zo lekker, en zelf maken is meer iets voor gevorderden. Dat komt nog wel 🙂

Surinaamse roti

Roti pannenkoeken van de toko. (die van de supermarkt zijn niet zo lekker).
6 middelgrote geschilde aardappelen
2 kipfilets
2 hardgekookte eieren
250 gram sperziebonen in stukjes (vers of diepvries)
Een half rood pepertje
zonnebloemolie
2 eetlepels Chan’s Massala kerrie
1 theelepel asi no moto (of vetsin)
2 bouillonblokjes
1 klein blikje tomatenpuree
2 tenen knoflook
1 kleine ui
350 ml water

Kook de aardappelen bijna gaar en giet ze af.
Kook de sperziebonen ongeveer 15 minuten en giet af.
Kook de eieren en pel ze.
bak de kipstukjes lichtbruin maar nog net niet gaar

Snij het pepertje fijn (zaadjes gooi je weg) en was hierna goed je handen. Fruit ui, peper en knoflook in een scheutje olie. Voeg vervolgens de tomatenpuree en het kerriepoeder toe, doe er ook de asi no moto en het water bij. Verkruimel de bouillonblokjes hierover. Laat dit even zachtjes koken en doe de aardappelen, kip, sperziebonen en eieren erbij. Nog even laten pruttelen en dan is het klaar.

De roti pannenkoeken kun je van tevoren nog even verwarmen in de magnetron (20 sec. per stuk) of in de koekenpan.

Nog wat opmerkingen:

– Als je niet van pittig houdt, kun je de peper weglaten.
– Officieel hoort het met kousenband i.p.v. sperziebonen. Maar de kousenband bij de supermarkt ziet er niet zo aanlokkelijk uit. Als je die bij de toko wel vers kunt krijgen, lekker doen!